ظهورات عين حق در وى ، لا جرم ذات اگر چه يكى است اما مراتب متفرقه است و مرتبهء من حالى اقتضاى آن مىكند كه در تو و در مرتبهء تو حكم كنم ، اگر چه از وجه عينيّت تو عين منى ، لكن از حيثيت مرتبه غيرى . فلما فهم ذلك موسى منه أعطاه حقه في كونه يقول له لا تقدر على ذلك ، و الرتبة تشهد له بالقدرة عليه و إظهار الأثر فيه : لأن الحق في رتبة فرعون من الصورة الظاهرة لها التحكم على الرتبة التي كان فيها ظهور موسى في ذلك المجلس . پس چون موسى فهم كرد كه اين حكم و تسلط بحسب مرتبه است از او ، اعطاى حق او كرد در اين حال كه فرعون را گفت : قادر بر اين تسلط نخواهى شد ، و حال آن كه رتبت فرعونيه شاهد بود به قدرت فرعون بر موسى - عليه السّلام - ، چه حق را در صورت ظاهره فرعون آثار تحكم بر رتبهء موسى كه در آن مجلس بود ظاهر « 102 » شده بود « 103 » ، و ليكن در حقيقت او را سلطنت بر موسى و رتبهء او نبود ، چه موسى از روى مقام اعلى بود ، و از روى درجه از او ارفع . كما أخبر عنه الحق لقوله : « لا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الأَعْلى » « 104 » » أي في العاقبة . و چون در اين مجلس تحكَّم او را بود ، موسى به مدافعه اشتغال نمود . فقال له ، يظهر له المانع من تعديه عليه ، « أَ وَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ » . فلم يسع فرعون إلا أن يقول له « فَأْتِ به إِنْ كُنْتَ من الصَّادِقِينَ » حتى لا يظهر فرعون عند الضعفاء الرأى من قومه بعدم الانصاف فكانوا يرتابون فيه ، و هي الطائفة التي استخفها فرعون * ( فَأَطاعُوه « إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ » : أي خارجين عما تعطيه العقول الصحيحة من إنكار ما ادعاه فرعون باللسان الظاهر في العقل ، فإن له حدا يقف عنده إذا جاوزه صاحب الكشف و اليقين . [ 316 - پ ] ) * پس گفت او را موسى را در اين حال كه اظهار مانع از تعدى او مىكرد اگر برهان قانع و بيّنهء ساطع بيارم ، تو هنوز در بند تعدى خواهى بود ، لا جرم فرعون را مجال آن نشد كه غير از اين گويد : بيار آن چه مىگويى ، اگر صادقى تا پيش قومش كه رأى ضعيف داشتند عدم انصاف فرعون ظاهر نشود ، چه ايشان در شأن فرعون شكى داشتند ، و ايشان را به لطايف حيل مطيع خود ساخته بود ، و ايشان قوم فاسق بودند و

--> « 102 » قا : مجلس ظاهر . « 103 » پا : « شده » نبود . قا : شده نو ظاهر بود . « 104 » س 20 ى 68 .